در اين بخش برخی از نکات مربوط به زندگی در

 کشور مالزی از جمله هزينه های زندگی، برای

 مهاجران را يادآور ميشويم. اعتبار دانشگاه

های مالزی، MBA، کار در مالزی، خانه دوم و

اقامت، موارد ديگری هستند که با آنها اشاره

ميکنيم.

1- عدم کیفیت دانشگاه - چه لیسانس چه فوق لیسانس - شاید

 وزارت علوم ایران تائیید کرده باشه، اما فقط همون وزارت علوم

 ایران قبول داره. معمولا MBA مالزی رو جایی قبول ندارند.

2- عدم امنیت - سرقت و زور گیری

3- کلاه برداری، از راننده تاکسی تا شرکت های ارائه دهنده ی

خدمات اینترنت

4- نژاد پرستی

5- جمعیت خارجی های سطح پایین: اصولا خارجی هایی که

میان اینجا از کشورهای عربی یا آفریقایی هستند و به جرات

بهتون میگم 80% معتاد هستند. اصولا مواد مخدر رو به جای

مشروب مصرف میکنن چون به علت مسلمان بودن نمی تونن

مشروب بخورن.

6- اینجا با اینکه دانشگاه ها بعضا دانشگاه بین المللی هستند و

 زبانشون انگلیسی هست، اما باور کنید همش ادا در آوردنه.

دانشجو ها که یا ایرانی هستند یا سیاه پوست یا عرب (بقیه هم

 که مالزیایی). خوب معلومه که تنها زبانی که صحبت نمیشه

انگلیسی هستش.

7- اساتید این دانشگاه های بین المللی اکثرا هندی هستند.

میدونید که هند بالغ بر 1 میلیون موسسه آموزش عالی داره. از

 کوچیک و بزرگ. پس بهتره فکر نکنید که هندی های اینجا مثل

اساتید هندی دانشگاه های اروپا و آمریکا هستند. بر عکس، از

دانشگاه های سطح پایین و شهرهای کوچک هند میان که

حقوقی که دانشگاه مالزی بهشون میده، بعد از هزینه ی نسبتا

 بالای زندگی خودشون، برای خانوادشون تو هند کافیه.

8- مالزی یه کشور تازه به دوران رسیده است. اینا رو گفتم که

بگم تعجبی نداره که میگم استادهای دانشگاه همه 1-2 سال

پیش خودشون دانشجو بودن. شما مقایسه کنید با ایران! ما

حداقل 3 نسل فارغ التحصیل دانشگاه داریم تو ایران از زمان رضا

شاه. اون موقع هم که همه راه افتادیم مالزی به خاطر کنکور بود

 و گول خوردن.

9- تو دانشگاه اگه موهاتون بلند باشه جریمتون میکنن.

10- اینجا پلیس به شدت رشوه میگیره وعدالت صفره. یعنی اصلا

 رو پلیس حساب نکنید. دادگاه و پلیس و همه چیز خودتونید.

11- پلیس اسلامی اجازه داره هر گیری که می خواد بهتون بده،

 جوری که گشت ارشاد جلوش هیچی نیست. باز مملکت

خودمونه. البته با اینکه زیاد باهاش برخورد نمیکنید یا ممکنه اصلا

 نکنید اما حواستون باشه. از مالزی یایی ها بپرسید بهتون

میگن)

12- باید 3 تا islamic studies یا همون بینش اسلامی خودمون،

 تاریخ مالزی، و زبان مالایی رو پاس کنید. یعنی 9 واحد شهریه

 بديد که نمره هم نداره.

13- برای دوره ی کار آموزی اصلا امیدوار به کار پیدا کردن تو

مالزی نباشید. احتمالا مثل ما مجبور میشید همه خونه و

وسایلتون رو ول کنید مفت مفت و برید 4 ماه ایران کار آموزی

پیش آشنایی جایی یا صوری، بعد برگردید برای یکی دو ترم

دوباره روز از نو روزی از نو. دنبال خونه و اتاق و وسیله و این حرف

 ها...

آخر سر هم بگم الان کم کم 30000 یا 40000 ایرانی اینجا

هست و امکان نداره شما جایی برید و ایرانی آشنا نبینید. یه

جورایی مثل خود ایرانه. چون این جمعیت تو شهرهای مختلف

پخش نیستند که. همه دور و ور کوالالامپور هستن. شما حساب

 کنید چقدر پول اینا میارن اینجا. کم کم ماهی 1000 دلار برای

شهریه و زندگی. توریست ها رو بذارید کنار. باز دوباره ما ایرانی

 ها داریم یه کشور بی چیز رو مثل دبی میکشیم بالا و فردا

خودمونم بیرون میکنن.

راستی تو قانون اساسی مالزی رشوه جرم نیست.